فناوری عایق بطری های خلاء

فناوری عایق خلاء

عایق خلاء اصل اساسی حفظ حرارت است. با تخلیه هوا از بین ساختار دو جداره-برای ایجاد یک لایه خلاء، رسانش گرما و همرفت به طور قابل توجهی مسدود می‌شوند، بنابراین حفظ گرما و سرما در درازمدت حاصل می‌شود.

فرآیند پوشش

برای بهبود بیشتر کارایی عایق، یک فیلم نقره یا آلومینیوم اغلب بر روی دیواره داخلی ساختار دوجداره- پوشانده می شود. این پوشش گرمای تابش شده از ظرف را منعکس می کند و به طور موثری از دست دادن گرما ناشی از تشعشعات حرارتی را کاهش می دهد. برعکس، هنگام نگهداری مایعات سرد، از ورود تابش گرمای خارجی به داخل بطری نیز جلوگیری می کند.

تقویت سازه

برای بهبود عملی و دوام، ساختار بطری های خلاء در طول تاریخ دستخوش بهبودهای تقویتی متعددی شده است. اجزای تقویت کننده به حفره خلاء تشکیل شده توسط دو جداره اضافه می شوند تا از ترکیدن دیواره بطری به دلیل فشار مایع داخل جلوگیری شود.

تکامل مواد

مواد پوشش داخلی بطری های خلاء تکامل قابل توجهی داشته است. اولین فلاسک های Dewar از آسترهای شیشه ای استفاده می کردند. در سال 1913، ویلیام استنلی قمقمه ای از جنس استنلس استیل دو جداره- را اختراع کرد که مقاومت آن در برابر ضربه را به میزان قابل توجهی بهبود بخشید.