بطری خلاء چیست؟

بطری خلاء یک ظرف مهر و موم شده است که تبادل گاز را از طریق یک لایه خلاء بین دو لایه دیوار جدا می کند. در درجه اول برای نگهداری دما یا جداسازی باکتری ها استفاده می شود و معمولاً در لوازم عایق بندی شده و بسته بندی های آرایشی یافت می شود. ساختار هسته آن شامل یک لایه خلاء- مهر و موم شده است. برخی از محصولات از آبکاری نقره برای افزایش عایق و کاهش هدایت گرما، همرفت و تشعشع استفاده می کنند. بر اساس کاربرد، می توان آنها را به دو دسته تقسیم کرد: بطری های عایق و بطری های نگهداری لوازم آرایش. اولی از خلاء برای جلوگیری از اتلاف گرما استفاده می کند، در حالی که دومی از یک سیستم پیستونی برای حفظ حالت خلاء محتویات استفاده می کند و از اکسیداسیون و آلودگی جلوگیری می کند.

این فناوری از فلاسک دو جداره دو جداره Dewar که در سال 1892 توسط فیزیکدان بریتانیایی جیمز دوار اختراع شد، سرچشمه گرفت و در ابتدا برای تحقیقات مایع سازی گاز آزمایشگاهی استفاده شد. در سال 1902، آلمان مواد پوسته بیرونی را بهبود بخشید که منجر به تجاری سازی و ادغام تدریجی آن در زندگی روزمره شد. از قرن بیستم به بعد، فناوری خلاء در زمینه لوازم آرایشی گسترش یافت و ظروف مهر و موم شده با ساختارهای فنری{6}}پیستونی ایجاد کرد که از فشار اتمسفر برای بیرون راندن محتویات استفاده می کند. در قرن بیست و یکم، علم مواد و فرآیندهای تولید به پیشرفت خود ادامه دادند، به عنوان مثال، استفاده از پلیمرهای ضد باکتری برای بهبود آب بندی و بهینه سازی تجربه کاربر از طریق نوآوری ساختاری.